Yuuki Rito, to chłopak uczęszczający do szkoły średniej, który nie potrafi wyznać miłości dziewczynie swoich snów – Sairenji Harunie. Pewnego dnia podczas kąpieli, w jego wannie pojawia się znikąd piękna, naga kobieta – Lala. Okazuje się, że pochodzi z planety Deviluke i jest dziedziczką tronu królewskiego. Jej ojciec chce za wszelką cenę sprawdzić córkę na rodzimą planetę, by poślubiła jednego z kandydatów na męża, jednak Lala decyduje, że nie opuści Ziemi a jej mężem zostanie Rito.

Kolejność oglądania To Love-Ru

Oprawa audiowizualna To Love-Ru

Wideo

Graficznie seria prezentuje naprawdę bardzo wysoki poziom. Zarówno animacja jak i same rysunki są wykonane niemal idealnie w znacznej części serialu. Jedynie pierwszy sezon zawierał sporo brzydkiej grafiki 3D (np macki potworów). Na szczęście od serii drugiej wszystko zrealizowane jest tak, jak powinno. Postacie zaprojektowane są wzorowo, wygląd perfekcyjnie komponuje się z ich charakterami. Oczywiście polecam oglądać wydania BlueRay (w zasadzie to powinna być norma dla każdego, jednak wiem, że bardzo dużo ludzi ogląda anime w rozdzielczości 360p z tanich polskich streamów, z jeszcze gorszymi tłumaczeniami), ponieważ po pierwsze – są bez cenzury (a przy tego typu serii to gra olbrzymią rolę), a po drugie – warto docenić pracę artystów i obejrzeć tę produkcję w pełnej jakości.

Audio

Udźwiękowienie to także najwyższa półka zaczynając od świetnej ścieżki dźwiękowej. Openingi (zwłaszcza pierwszy, tutaj jeszcze sama animacja także robi świetne wrażenie, pomysł z umiejscowieniem napisów jest przedni) i endingi wpadają w ucho. Jednak najważniejszym aspektem tutaj są aktorzy głosowi, którzy osiągnęli poziom mistrzostwa. Nie, żeby to było zaskakujące w przypadku japońkich produkcji, jednak To Love-Ru wkracza w tym aspekcie na jeszcze wyższy poziom niż zwykle to bywa).

Na szczególną uwagę zasługują seiyuu  Lali (Tomatsu Haruka, która między innymi użyczyła swojego głosu mojej ulubionej bohaterce z serialu Natsu Iro Kiseki – Hanaki Yuka , Wakura Yuinie z Hanasaku Iroha czy Takatsuki  Ichika z Ano Natsu de Matteru) oraz Haruny (Yahagi Sayuri, która między innymi użyczyła swojemu głosu Saouji Ranko z Sankarea czy Mizuguchi Chisato z serialu Sola) – słuchanie ich głosów sprawiało mi naprawdę wielką przyjemność podczas oglądania (kolejny powód dlaczego każdą produkcję –  niezależnie czy to anime czy film aktorski -powinniśmy oglądać tylko i wyłącznie z oryginalną ścieżką audio).

Fabuła i bohaterowie To Love-Ru

Pierwszy sezon był mnie trochę wynudził. Totalny brak jakiejkolwiek fabuły, trochę irytujący główny bohater, tandetne wstawki 3D i ogólny brak polotu. W normalnych warunkach, To Love-Ru poszło by do listy dropped w okolicach połowy serii pierwszej (12-13 odcinek). Sporo jednak w Internecie wcześniej czytałem komentarzy na temat tej produkcji i użytkownicy niemal jednogłośnie polecali wytrwać do końca sezonu pierwszego, ponieważ następne prezentują dużo wyższy poziom. Tak też zrobiłem.

Już ostatnie odcinki sezonu pierwszego zwiastowały znaczną poprawę… a później poszło już z górki. Całą resztę odcinków (łącznie ze specjalnymi) obejrzałem w podobnym czasie jak samą serię pierwszą. Zastanawiam się tylko, czy oby na pewno była to kwestia poprawy, czy po prostu zaczynałem się powoli zżywać z bohaterami. Raczej druga opcja, a moje wstępne wrażenie były po prostu wynikiem tego, że nie próbowałem zżywać się z bohaterami, a ślepo wypatrywałem rozwinięcia fabuły. Zmiana mentalności i nastawienia mają ogromny wpływ na percepcje wielu serii.

Krótko o bohaterach

Do haremu Rito praktycznie co serię dołącza kilka kolejnych dziewczyn, z których dosłownie każda ma zupełnie inny charakter (to na duży plus). Dla mnie osobiście wstępnie liczyły się tylko trzy z nich – Lala, Momo oraz Haruna. Każda oczywiście zachowuje się i reaguje na poszczególne sytuacje totalnie inaczej, jednak one były dla mnie najbardziej urocze i najlepiej oglądało mi się odcinki, gdzie któraś z nich grała rolę pierwszoplanową. Im dalej w las, tym bardziej przekonywałem się również do Yami oraz Nany.

Ciekawą postacią jest także Run – pochodzi z planety Memorze, której mieszkańcy rodzą się ze zdolnością zmiany płci (w rzeczywistości są to dwie istoty z odrębnymi osobowościami), z czego wynika wynika bardzo wiele komediowych sytuacji. Z Run wiąże się jeszcze jedna ciekawostka, jednak nie będę o tym pisać, ponieważ jest to dość spory spoiler.

W momencie pisanie tego tekstu, nie oglądałem jeszcze najnowszego sezonu – Darkness 2, ponieważ jest on dopiero w ramówce telewizyjnej, a jak już wcześniej wspominałem, anime takie typu To Love-Ru trzeba wręcz oglądać bez jakiejkolwiek cenzury. Wersje BlueRay ukażą się prawdopodobnie dopiero za pół roku.

Dodano 2016-05-16

Po obejrzeniu serii Darkness 2, mogę z czystym sumieniem polecić całość. Zrobiło się naprawdę ciekawie, a pod koniec dosłownie nie można było oderwać się od ekranu. Materiał źródłowy w postaci mangi nadal powstaje, także pewnie za rok lub dwa lata zobaczymy kontynuację, na co szczerze liczę.

Ocena i podsumowanie

Podsumowując – mimo wielu minusów i irytujących elementów, nie żałuję spędzonego czasu przy To Love-Ru. Wiele z odcinków było naprawdę śmiesznych oraz ciekawych. Twórcy posiadali ogromną ilość świeżych pomysłów, które doskonale sprawdziły się w tym anime.

Oceny dla poszczególnych sezonów:

1. To Love-Ru : 7/10
2. Motto To Love-Ru 8/10
3. To Love-Ru Darkness 8/10

Co daje finalną ocenę 7/10 (ocena może wskoczyć o jedno oczko wyżej, jeśli Darkness 2 okaże się czymś naprawdę dobrym).

Po obejrzeniu Darkness 2 oceniam całość na 8/10.

Zrzuty ekranu

To Love-Ru

Motto To Love-Ru

To Love-Ru: Darkness

To Love-Ru OVA