Osananajimi to wa Love Comedy ni Naranai

Sakai Yonosuke to uczeń szkoły średniej, który zaczytuje się w komediach romantycznych, lecz do samej rzeczywistości podchodzi z wyraźnym cynizmem. W jego przekonaniu motyw romansu z przyjaciółką z dzieciństwa to czysta fikcja, a granica między nim a dziewczynami, z którymi dorastał, nigdy nie zostanie przekroczona. Problem w tym, że jego codzienne życie nieustannie układa się w serię podręcznikowych scen rodem z rom-comów, które chłopak za wszelką cenę próbuje ignorować.

Największą próbą dla jego nerwów są dwie przyjaciółki z dzieciństwa, które z biegiem lat wyrosły na atrakcyjne młode kobiety. Minamo Shio to energiczna, urocza dziewczyna całkowicie pozbawiona poczucia osobistych granic – bez zapowiedzi wchodzi do jego pokoju przez okno i regularnie aranżuje przypadkowe sytuacje fizycznej bliskości, licząc na rozwój romantycznej relacji. Z kolei Hiodoshi Akari, dziś modna i popularna uczennica, na co dzień przyjmuje wobec Eiyu postawę wrogiej tsundere, bez skrupułów wyzywając go od obleśnych zboków. W rzeczywistości jednak desperacko stara się zwrócić na siebie jego uwagę, uciekając się do agresywnego flirtu i nerwowych prób wymuszenia pierwszego pocałunku.

Yonosuke usiłuje przetrwać zwykłą drogę do szkoły oraz pełen chaosu dzień w klasie, kurczowo trzymając się swojego przekonania o czysto platonicznej relacji. Jego odporność zaczyna jednak stopniowo pękać. Mimo uporczywych zapewnień, że są tylko przyjaciółmi z dzieciństwa, Shio i Akari nie zamierzają odpuszczać – ich celem jest doprowadzenie do tego, by jego serce zaczęło bić szybciej, a życie zamieniło się w prawdziwą komedię romantyczną.

Czy polecam po pierwszym odcinku? Tak – startowy odcinek zdecydowanie przerósł moje oczekiwania. Szykuje się świetna komedia tego typu w starym stylu. Ponadto oprawa wizualna jest po prostu piękna. Design bohaterek przesłodki, natomiast dbałość o detale i odpowiednią mimikę twarzy zachwycają. Do tego dochodzi naprawdę udany opening. Czekam z niecierpliwością na kolejne odcinki.

• Powrót do listy tytułów

Mayonaka Heart Tune

Yamabuki Arisu to uczeń drugiej klasy szkoły średniej i dziedzic zamożnej Grupy Yamabuki, który uważa się za absolutnego perfekcjonistę. Przekonany, że osiągnął już 99% doskonałości, przenosi się do niedawno przekształconego w koedukacyjną placówkę Furin, aby odnaleźć brakujący 1%, który uczyni go kompletnym – miłość. Jego poszukiwania nie są jednak dziełem przypadku, gdyż chłopak pragnie odnaleźć konkretną dziewczynę – Apollo, która prowadziła nocny program radiowy Mayonaka Heart Tune. Podczas samotnych dni w poprzedniej szkole, jej głos był dla niego jedynym ukojeniem, a podczas jednej z ostatnich audycji złożyli sobie obietnicę wspólnego dążenia do kariery opartej na pracy głosem. Wykorzystując swój intelekt, Arisu wydedukował jej lokalizację na podstawie pragnienia uczęszczania do szkoły z widokiem na ocean, precyzyjnie namierzając szkołę Furin jako jej kryjówkę.

Czy polecam po pierwszym odcinku? Tak – już po obejrzeniu PV wiedziałem, że serial do mnie trafi. Całość okazała się jeszcze lepsza niż się spodziewałem. Każda z bohaterek ma swój urok, główny gimmick fabularny nie jest często używany, zdecydowanie czekam na kolejne odcinki!

• Powrót do listy tytułów

Shibou Yuugi de Meshi wo Kuu

Yuuki, doświadczona profesjonalistka, która przetrwała 28 kolejnych Gier Śmierci, budzi się w tajemniczym budynku u boku piątki nowicjuszy – Kinko, Kokuto, Beniyi, Momono i Aoi. Wszyscy zostali zebrani w celu wzięcia udziału w grze polegającej na ucieczce, w której porażka oznacza śmierć. Pozbawiona zapasów grupa musi poruszać się po labiryncie pełnym śmiertelnych pułapek, takich jak piły tarczowe czy ukryte zapadnie, by znaleźć wyjście, zdobyć wolność oraz nagrodę pieniężną.

Yuuki natychmiast przejmuje dowodzenie, przyjmując altruistyczny styl gry pod pretekstem, że ratowanie innych zwiększa jej własne szanse na przetrwanie w dłuższej perspektywie. Bez ogródek ostrzega jednak swoich towarzyszy, że w tajemnicy może mieć złe zamiary i wykorzystywać ich jako żywe tarcze.

Czy polecam po pierwszym odcinku? Tak – całość była naprawdę ciekawa i trzymała w napięciu. Do tego świetne aktorstwo głosowe i bardzo dobra reżyseria. Doczepić mogę się jednak jedynie oprawy wizualnej. Animacja nie wyglądała dobrze – dalsze ujęcia były wykonane w 3D, postacie poruszały się dość dziwnie, natomiast przy zbliżeniach unikano ruchów. Zbliżenia na twarze postacie wyglądały jednak bardzo ładnie i nie były pozbawione detali, jak większość innych ujęć. Mam bardzo mieszane uczucia względem tego, jak prezentuje się animacja. Z jednej strony całość wydaje się dopracowana, z drugiej – czegoś tu brakuje. Niemniej jednak, jestem ciekaw, jak będą wyglądać kolejne epizody. Pierwszy odcinek był podwójnej długości i zleciał dość szybko.

• Powrót do listy tytułów

Seihantai na Kimi to Boku

Suzuki to głośna i niezwykle towarzyska uczennica szkoły średniej, która nieustannie przebywa w otoczeniu przyjaciół, takich jak Yamada, Watanabe czy Satou. Jej zupełnym przeciwieństwem jest Tani – cichy chłopak w okularach, który otwarcie wyraża swoje myśli i odmawia czytania nastroju czy płaszczenia się przed innymi.

Choć publicznie Suzuki nieustannie męczy Taniego błahymi pytaniami – co on bezlitośnie ucina całkowitym brakiem zainteresowania – w głębi serca jest w nim desperacko zakochana. Dziewczyna podziwia jego zdolność do pozostania wiernym samemu sobie. Zauważa, że chłopak nigdy nie zmienia swojego zachowania bez ważnego powodu, co budzi jej ogromny podziw, zwłaszcza w zestawieniu z jej własną tendencją do ciągłego martwienia się o to, jak postrzegają ją inni.

Czy polecam po pierwszym odcinku? Tak – nie spodziewałem się, że seria okaże się aż tak dobrze. Jestem całkowicie zaskoczony, jak dobry był to startowy odcinek po naprawdę wieloma względami. Po pierwsze – animacja. Bardzo brakuje mi obecnie tego, co zostało zaprezentowane w tym anime. Kiedyś była to norma, obecnie ze świecą szukać takich ekspresyjnych wyrazów twarzy i emocji. Ogląda się to po prostu świetnie. Kolejna kwestia to ścieżka dźwiękowa i znowu powrót do tego, co kiedyś było na porządku dziennym, a obecnie jest niemal zapomnianą sztuką. Utwory użyte w soundtracku się wyróżniają, mają charakter i zwracają na siebie uwagę. Sam styl rysowania postaci również mi się podoba. No ale najważniejsze kwestie – aktorstwo głosowe, reżyseria i sami bohaterowie również nie zawodzą. Suzushiro Sayumi w roli głównej bohaterki wręcz błyszczy. Podsumowując – genialny start. Mam nadzieję, że kolejne odcinki utrzymają poziom.

• Powrót do listy tytułów

Oshi no Ko Season 3

Szesnastoletnia Hoshino Ai to utalentowana i piękna idolka uwielbiana przez swoich fanów. Porusza serca całych tłumów. Jest uosobieniem niewinnej, młodej dziewczyny posiadającej przyciągającą jak magnes osobowość. Amemiya Gorou to lekarz w szpitalu na prowincji i wielki fan Ai. Kiedy więc ciężarna idolka pojawia się w jego szpitalu, doznaje szoku. Gorou obiecuje jej bezpieczny poród. Nie wie jeszcze, że spotkanie z zagadkową osobą, jaką jest Ai, spowoduje jego przedwczesną śmierć.

Sezon 3

Czy polecam po pierwszym odcinku? Tak – świetny start, genialna animacja, oprawa wizualna i reżyseria. Czyli bez zmian. Tym razem nawet opening wyszedł świetnie (konkretniej utwór użyty w openingu) – w poprzednim sezonie to była naprawdę porażka. Nie spodziewałem się szczerze mówiąc niczego innego, Doga Kobo nie zawodzi. Czekam z niecierpliwością na kolejne odcinki.

• Powrót do listy tytułów

Sprawa wygląda podobnie jak w podsumowaniach roku, mianowicie – polecam to, co uważam za rewelacyjne w mojej opinii. Poniżej lista moich ulubionych utworów z czołówek i napisów końcowych (wszystkie uważam za warte uwagi, lecz te, które szczególnie katowałem/katuję są zaznaczone pogrubioną czcionką, natomiast te, które uważam wręcz za wybitne – zieloną, pogrubioną czcionką). Schemat jest jasny, ale doprecyzuję:
Artysta – Tytuł (Artysta w romaji – Tytuł w romaji) | Nazwa Anime