Yuutani Yuu, uczennica pierwszej klasy prywatnej szkoły średniej Fujigasaki. Ma ostre spojrzenie, duże kolczyki i krzykliwe, dwukolorowe włosy, wygląda jak rasowa yankee, ale prawda jest zupełnie inna. W głębi duszy to grzeczna i uczynna dziewczyna, której głowę zaprząta tylko jedna osoba – przewodnicząca komisji dyscyplinarnej, Mizutori Atori. By zdobyć jej uwagę, Yuu porzuca bycie wzorową uczennicą i postanawia zostać złą dziewczyną. Problem w tym, że jej próby złego zachowania są równie nieporadne, co urocze. Na dodatek obserwuje ją czujne oko przyjaciółki z dzieciństwa, Suzukaze Suzu, która zdaje się być zazdrosna.

Oprawa audiowizualna Bad Girl (2025)

Wideo

Mimo że głównym motorem serii jest humor słowny i sytuacyjny, Bad Girl nie zaniedbuje również strony wizualnej. Całość utrzymana jest w jasnej, żywej palecie barw, pasującej do pogodnego klimatu szkolnej komedii. Projekty postaci świetnie oddają ich charaktery i są po prostu przesłodkie. Animacja sprawnie wykorzystuje typowe uroki gatunku. Bardzo ekspresyjna animacja emocji dodatkowo podkreśla naturę bohaterów. Tempo jest szybkie. Dowcipy wizualne migną nam czasem dosłownie przez ułamek sekundy, co wymaga czujności widza. Sprawia też, że sceny nigdy nie tracą impetu. Ponadto tła również potrafią cieszyć oko.

Dźwięk

Komedia tego typu – oparta niemal w całości na charakterach postaci i ich wzajemnych zderzeniach po prostu by się rozpadła, gdyby aktorzy głosowi nie wynieśli bohaterów co najmniej do poziomu wyznaczonego przez scenariusz, a najlepiej ponad niego. W japońskich produkcjach ten warunek jest spełniany z żelazną regularnością. Środowisko seiyuu to rynek o bezlitosnej konkurencji i wysokim prestiżu. Śmiałbym stwierdzić, że często większym niż wśród aktorów kinowych. Jest to zawód z tradycją, zapleczem renomowanych szkół i klarowną ścieżką doskonalenia.

Efekt? Skoro projekt dostał zielone światło, nie ma mowy o postaci, która wypadnie słabo. Obsada dobierana jest do temperamentu i funkcji każdej roli z chirurgiczną precyzją. Twórcy doskonale wiedzą, kto udźwignie dany typ charakteru i jakie niuanse potrafi z niego wydobyć. Dzięki temu komedia naprawdę żyje. Nie tylko dlatego, że tekst jest dowcipny na papierze, lecz dlatego, że głosy nadają mu puls, rytm i ostrość.

Oczywiście – skoro o tym piszę, z góry wiadomo, że obsada Bad Girl dosłownie wydusiła z każdej postaci wszystko, co się dało. Co bardziej interesujące – w głównej obsadzie nie znajdziemy bardzo popularnych nazwisk, wręcz przeciwnie. Matsuoka Misato jako Suzu, Tachibana Azusa jako Yuu, Hanai Miharu jako Rura oraz Hanamiya Niina jako Atori. Oczywiście nie brakuje też aktorek, uznanych, wybitnych i wręcz legendarnych, jak Hayami Saori, Horie Yui, Uchida Maaya, Kitou Akari, Uesaka Sumire, Sakura Ayane, Yukana, Maeda Kaori, Amamiya Sora czy Lynn – jednak wszystkie wcielają się w bohaterki poboczne, lub nawet epizodyczne.

Fabuła i bohaterowie Bad Girl (2025)

Wstęp

Wybierając serie do oglądania latem 2025, spodziewałem się przyjemnej komedii typu CGDCT. Nie miałem jednak jakichś wybitnych oczekiwań względem tego tytułu. Mało tego – nawet pierwszy odcinek nie podsunął mi wystarczająco powodów by mieć większe oczekiwania. Jednak każdy kolejny epizod dokładał kolejne cegiełki w budowaniu charakteryzacji, czego rezultatem jest to, o czym napiszę w tej recenzji.

Krótko o fabule Bad Girl

Yuutani Yuu, uczennica pierwszej klasy prywatnej szkoły średniej Fujigasaki. Ma ostre spojrzenie, duże kolczyki i krzykliwe, dwukolorowe włosy, wygląda jak rasowa yankee, ale prawda jest zupełnie inna. W głębi duszy to grzeczna i uczynna dziewczyna, której głowę zaprząta tylko jedna osoba – przewodnicząca komisji dyscyplinarnej, Mizutori Atori.

By zdobyć jej uwagę, Yuu porzuca bycie wzorową uczennicą i postanawia zostać złą dziewczyną. Problem w tym, że jej próby złego zachowania są równie nieporadne, co urocze. Na dodatek obserwuje ją czujne oko przyjaciółki z dzieciństwa, Suzukaze Suzu, która zdaje się być zazdrosna.

Treść serialu

Fabuła każdego odcinka kręci się wokół desperackich prób Yuutani Yuu – pilnej i przykładnej pierwszoklasistki, która postanawia przemienić się w bad girl, by zwrócić na siebie uwagę swojej idolki, idealnej Mizutori Atori. Oczywiście jej wyobrażenia o byciu chuliganką opierają się na absurdalnie niewinnych pomysłach z pogranicza chuunibyou. Uważa, że jako grzeczna uczennica jest dla Atori równie zauważalna co przydrożny kamyk,. Natomiast wcielenie się w buntowniczkę sprawi, że wreszcie wybije się z tłumu. Każdy odcinek to więc seria komicznych nieporozumień i sytuacji wynikających z nieudolnych przestępczych planów Yuu. Już w pierwszym epizodzie zakłada klipsy udające kolczyki, dodaje dwukolorowe doczepiane włosy, napycha gumkami buty. Nie dodaje jej to wprawdzie reputacji prawdziwej sukeban, ale przykuwa uwagę Atori swoją uroczą niedorzecznością.

Tak zaczyna się relacja kouhai-senpai oparta na jednym wielkim nieporozumieniu. Yuu pragnie uchodzić za twardą buntowniczkę, a Atori widzi w niej słodką maskotkę. Serial umiejętnie wykorzystuje ten motyw przez cały sezon, dorzucając coraz bardziej zwariowane wątki oraz nowe bohaterki.

Mimo pozornie epizodycznej struktury, Bad Girl zgrabnie rozwija główny wątek Yuu i Atori. Każdy kolejny odcinek dokłada nowe elementy ich relacji. Kulminacją jest finał oparty na klasycznym wielkim lekko dramatycznym nieporozumieniu. Serial nie skupia się na fanserwisie, jednak kilka ładnych ujęć tu i ówdzie dostajemy.

Bohaterowie

Postacie w Bad Girl to wachlarz przerysowanych, ale jednocześnie uroczych osobowości. Każda dokłada swoje trzy grosze do komediowego chaosu.

Yuutani Yuu

Yuutani Yuu – bakadere pełną gębą. To typ bohaterki, której intelekt i zdrowy rozsądek ulatniają się w momencie, gdy na horyzoncie pojawia się jej ukochana senpai. W normalnych warunkach jest wzorową uczennicą, lecz w obecności Atori jej myśli zalewa prawdziwa głupawka. Wymyśla coraz to dziwniejsze sposoby, by zasłużyć na miano bad girl. Każdy najdrobniejszy uśmiech czy gest ze strony Atori wywołuje u niej eksplozję radości. Jej desperacja posuwa się do komicznych ekstremów. Potrafi na przykład pragnąć zamienić się w śmieć, byle tylko Atori zechciała go podnieść, albo trzymać w telefonie nagranie ASMR z głosem Atori szepczącej Nienawidzę cię, Yuu-chan jako najcenniejszą pamiątkę. Mimo całej swej natury Yuu jest tak przeuroczo zaangażowana i pomysłowa, że nie sposób jej nie kibicować.

Mizutori Atori

Obiekt westchnień Yuu. Przykład chodzącego ideału, który w praktyce okazuje się obdarzoną anielską aurą, naturalną, roztrzepaną gapą. Atori z pozoru spełnia wszystkie cechy perfekcyjnej onee-san. Jest piękna, uprzejma i dystyngowana. Starsza koleżanka z komisji moralności, do której wzdycha pół szkoły. Jej sposób myślenia funkcjonuje jednak na zupełnie innym poziomie absurdu. Atori jest wiecznie zamyślona i beztroska w uroczy, oderwany od rzeczywistości sposób. Kompletnie nie zdaje sobie sprawy, jakie spustoszenie sieje w sercu Yuu każdym niewinnym gestem czy słowem. Co więcej, sama dokłada do tego swoją cegiełkę. Z jej perspektywy Yuu to słodki szczeniaczek, którego można dla zabawy podrażnić. Atori potrafi nieświadomie prowokować Yuu tekstami w stylu zaaportuj, proszę albo pochylać się i szeptać Yuu do ucha rzeczy tak zaskakujące, że biedna kouhai o mało nie dostaje zawału serca.

Suzukaze Suzu

Najlepsza przyjaciółka Yuu. Dziewczyna o złotym sercu. Suzu pełni w duecie z Yuu rolę niezastąpionej tsukkomi, czyli głosu zdrowego rozsądku, który na bieżąco komentuje i gasi wszystkie odpały swojej boke przyjaciółki. Suzu ma z natury surowy wyraz twarzy i blond włosy, co sprawia, że jest brana za yankee (zbuntowaną nastolatkę, chuligankę). W rzeczywistości to najbardziej opiekuńcza, lojalna i racjonalna osoba w całej serii. Jej humor i komentarze na kolejne szaleństwa Yuu idealnie równoważą pomysły przyjaciółki. A przy tym gap moe Suzu to fakt, że wygląda na twardzielkę, ale mięknie na widok słodkich rzeczy i tak naprawdę ciągle troszczy się o Yuu niczym starsza siostra.

Ruriha Rura

Szkolna idolka i początkująca Y-tuberka, która pojawia się na scenie jako samozwańcza rywalka Yuu. Przynajmniej w swoim mniemaniu. Z wyglądu olśniewająca piękność, ale jej charakter to chodzące kuriozum. Cały jej światopogląd rozpada się w pył, gdy Yuu mimochodem oznajmia, że najsłodszą dziewczyną na świecie jest Mizutori-senpai, a nie jakaś tam Rura. Od tego momentu Ruriha poprzysięga sobie, że zmusi Yuu, by uznała jej absolutną cudowność, lecz trafia na mur nie do przebicia.

Yuu jest tak skupiona na Atori, że poza nią nie dostrzega absolutnie nikogo. Rodzi to przekomiczny, jednostronny konflikt. Ruriha staje na głowie, by zabłysnąć przed Yuu, a Yuu albo myli jej imię, albo kompletnie ją ignoruje. Co najlepsze, z czasem Ruriha, chcąc nie chcąc, zaczyna obracać się w towarzystwie Yuu i jej znajomych. W odcinku z maid cafe Ruriha jest zmuszona obsługiwać swoją rywalkę, udając profesjonalną kelnerkę, co doprowadza ją na skraj załamania. Powolna przemiana Rurihy z nadętej antagonistki w niemal pełnoprawnego członka paczki jest, bez zaskoczenia, całkiem urocza. Rura to chyba moja ulubiona bohaterka serii.

Sumiki Kiyoraka

Zaufana przyjaciółka Atori i przewodnicząca klubu bibliotecznego, która pod maską dystyngowanej damy skrywa iście diaboliczną naturę. Sumiki to prawdziwa manipulatorka w stylu haraguro. Na powierzchni słodka i uprzejma, a w środku figlarna intrygantka uwielbiająca pociągać za sznurki dla własnej uciechy. Ma wręcz hobbystyczne podejście do obserwowania yuri-dram pomiędzy Atori a jej licznymi adoratorkami. To właśnie Sumiki dyskretnie podpuszcza Yuu, informując ją o kimś, kto rzekomo zabiera Atori do parku rozrywki, co roznieca ogromną falę zazdrości w Yuu. Sumiki jest zawsze o krok przed resztą, pociągając za sznurki z cieniem rozbawienia na twarzy. Robi to jednak bez złośliwości, raczej jak reżyserka spektaklu chcąca zobaczyć najbardziej zwariowane przedstawienie. Jej obecność gwarantuje, że gdy sytuacja zaczyna robić się zbyt spokojna, zaraz nastąpi jakiś kontrolowany wybuch dramatu.

Mizutori Mizuka

Młodsza siostra Atori, która wnosi do historii dodatkową dawkę absurdu. Mizuka jest totalnie zakręcona na punkcie swojej starszej siostry. Gdy tylko pojawia się na scenie, natychmiast postrzega Yuu jako wroga numer jeden, próbującego ukraść jej ukochaną siostrę. Rywalizacja Yuu i Mizuki początkowo przybiera formę komicznych przepychanek, ale szybko okazuje się, że te dwie obsesjonatki mają ze sobą więcej wspólnego, niż początkowo myślały. Obie potajemnie pstrykają Atori fotki z ukrycia, znają jej rozkład dnia, ulubione przekąski. Zachowują się jak para stalkerek w imię miłości. Kiedy zostają na tym przyłapane przez samą Atori, dochodzą do porozumienia. Skoro mają wspólny cel, lepiej współpracować, niż ze sobą walczyć.

Humor

Jeśli miałbym prosto opisać humor w Bad Girl, byłoby to – absurd w najlepszym wydaniu. Serial czerpie garściami z tradycji anime komediowych, serwując szybkie tempo żartów, przerysowane reakcje bohaterów i sytuacje tak niedorzeczne, że widz naprawdę można płakać ze śmiechu, a jednocześnie chylić czoła z uznaniem dla pomysłowości twórców. Mamy tu wszystko – klasyczny duet boke i tsukkomi, parodię szkolnych stereotypów sukeban, czy kilka yuri-baitów.

Humor w Bad Girl jest mocno osadzony w charakterach. To bohaterowie i ich zwariowane osobowości napędzają kolejne gagi. Każda postać ma swój firmowy zestaw cech osobowości. Yuu rozbraja połączeniem skrajnej adoracji i totalnej niekompetencji w byciu złą dziewczyną, Atori zachwyca swoim beztroskim sianiem zamętu, Suzu dopowiada sarkastyczne puenty, czasem niemal przełamując czwartą ścianę, Ruriha nieustannie wpada w pułapki własnej próżności, Sumiki aranżuje sytuacje rodem z dramatów yuri, Mizuka ze śmiertelną powagą traktuje swoje absurdalne porachunki z Yuu o względy siostry. Żarty nigdy nie są tu wymuszone – wynikają naturalnie z tego, kim są bohaterowie i jak wchodzą ze sobą w interakcje.

Serial bawi się też świetnie powtarzającymi motywami i gagami, które z odcinka na odcinek tylko zyskują na sile. Bad Girl ani przez moment nie próbuje być realistyczne czy subtelne – przeciwnie, humor jest tu czysto przerysowany i chwilami wręcz przesadnie dosadny (w pozytywnym znaczeniu), ale przy tym nigdy złośliwy czy niesmaczny. Czuć, że twórcy kochają swoje postacie i chcą raczej dać im pstryczka w nos dla żartu, niż je ośmieszyć.

Bad Girl (2025) – Ocena i podsumowanie

Bad Girl okazało się dla mnie strzałem w dziesiątkę. Przesympatyczna, przezabawna seria, która jednocześnie parodiuje utarte schematy gatunkowe i z miłością je celebruje. To anime bez wątpienia tworzone z myślą o widzach dobrze obeznanych z formułą gatunku – wyłapywanie wszystkich nawiązań i klisz daje masę satysfakcji. Nawet taka drobnostka, jak wypowiadanie tytuły serii sylabami na planszy w połowie odcinka przez bohaterki, gdzie ru w ba do gaa ru (fonetycznie Bad Girl) zawsze wypowiada Ruriha, która mówi o sobie w trzeciej osobie jako Ruu wybitnie potrafiła mnie ucieszyć. Jako wielbiciel takich historii czułem się wręcz rozpieszczony ilością mrugnięć okiem do publiczności. Nie oznacza to jednak, że Bad Girl jest hermetyczne – humor broni się sam dzięki świetnemu wyczuciu timingu, charyzmatycznym bohaterom i ich kapitalnej chemii na ekranie.

Na szczególne uznanie zasługuje fakt, że przy całym swoim szaleństwie serial pozostaje bardzo życzliwy zarówno wobec postaci, jak i widza. Zakończenie pierwszego sezonu zostawiło mnie z ogromnym uśmiechem na twarzy. Twórcy w świetnym stylu domknęli najważniejsze wątki. Bad Girl polecam z czystym sumieniem każdemu, kto na tego typu komediach zjadł zęby.

Niestety rzadko już obecnie widzi się tego typu komedie, a jeszcze rzadziej zrealizowane tak dobrze. Dlatego też tym bardziej warto dać serii szansę.

Finalny werdykt

Final evaluation

Z jakim tłumaczeniem polecam oglądać Bad Girl (2025)?

• Hidive (oficjalne) – na szczęście serii przydzielono jednego z lepszych tłumaczy HiDive, co jest naprawdę rzadkością. Z czystym sumieniem mogę polecić więc oficjalne tłumaczenie (które jest, jak na standardy HiDive bardzo dobre).

Galeria